Ons verhaal

MARIA SYBILLA ROSA PALMEN

Zo heette onze tante Rose voluit. Een mooie naam voor een mooi mens met mooie ideeën. Een intelligente vrouw, een idealist.

Bijna een eeuw geleden, in 1919 op 19 juli, kwam zij op deze wereld. Zij zou nog twee zusjes krijgen, de tweeling Clairy (mijn moeder) en Kitty. Al vroeg speelde de kleine Rose schooltje met hen. Zij speelde dan de juf. Het bleek een schot in de roos: van lesgeven maakte zij haar beroep. Het werd haar passie. Zelf raakte ze  nooit uitgeleerd: op oudere leeftijd ging zij nog theologie studeren in Nijmegen.

Nomen sit omen, de naam zij het voorteken: Rose hield bovenal van de roos. Het rozenhoekje in haar tuin was haar favoriete plek, haar paradijsje. Daar, te midden van de fier bloeiende rozen, zou zij vlak voor haar 96ste verjaardag geheel onverwacht een ontmoeting krijgen met de dood.

Zij heeft uit het leven gehaald wat er in zat en intensief geleefd. Ik denk met oprechte bewondering terug aan haar heldere geest. Small talk was niet aan haar besteed. Ze praatte graag over filosofische onderwerpen en dat wat haar in het bijzonder bezighield: haar ideaal, goed onderwijs voor jongeren.

Goed onderwijs, talentontwikkeling, zorg voor elkaar, dat is wat zij belangrijk vond. Dit gedachtegoed wilde zij doorgeven, deze fakkel moest blijven branden als een heilig vuur. Dit is wat zij aan de wereld wilde schenken: wees er voor elkaar, investeer in jezelf, dan kun je er zijn voor de ander. Zij wilde er voor zorgen dat er mogelijkheden komen daar waar er onvoldoende middelen zijn.

Zij besloot een stichting in het leven te roepen. Deze stichting gaf zij de naam MARYOSA.

Dank u wel, MARia sYbilla rOSA. U bent een inspiratie voor ons allen.

Marie-Rose